Travel // One day in Marrakesh

We slapen denk ik net een uur of drie als we opschrikken van een mannenstem. Het klinkt zo hard dat hij in onze kamer had kunnen staan. Arabische woorden galmen door onze kamer en ik besef me ineens dat we naar een gebed aan het luisteren zijn. Om drie uur s’nachts. Het geluid is te hard om te negeren en dus wachten we maar af wanneer het eindigt. En net als we eindelijk weer inslapen begint het weer opnieuw. Ik lig klaar wakker in bed en als ik uiteindelijk zie dat het buiten licht word besluit ik maar eens een kijkje te nemen op het dakterras. Ik trek mijn vest aan, pak mijn boek en sluip de trap op. Het uitzicht is adembenemend. Pastelkleuren, exotische planten, vogels die fluiten en in de verte zie ik luchtballonnen over het Altlas gebergte vliegen. De zon komt op en de hele stad baad in een oranje gloed. Ik ben gelijk de chaotische heenreis vergeten. Wat een magische plek, zo’n plek vind je echt nergens anders.

Ik pak mijn boek erbij en ga op het ligbed lezen totdat ook Daan wakker wordt. Om half 8 gaan we naar beneden voor het ontbijt. Dat blijkt uiteindelijk pas om 8 uur klaar te staan zodat we snel wat naar binnen moeten schrokken omdat we om 8 uur ook hebben afgesproken met Wendy & Tim om te gaan shooten. We atten onze veel te sterke koffie naar binnen en lopen met ze allen de Medina in opzoek naar leuke plekjes en straatjes, dat is gelukkig niet lastig in Marrakesh. Echt elk straatje is hier fotogeniek! Na een fotoshoot waarbij ik mijn fotografenhart naar hartelust kan ophalen, lopen we de rest van de middag door de souks. We lunchen bij Nomad, nemen we een drankje bij le Jardin en dineren we bij cafe des Epices. Drie heerlijke plekjes waar je echt even kunt relaxen en kan ontkomen aan de drukte in de souks.
De avond luieren we wat op het dakterras van onze riad. We moeten echt even bijkomen van alle drukte die Marrakesh meebrengt. Het verkeer is chaotisch en elk taxiritje is al een avontuur opzich. De mensen zijn meestal vriendelijk maar allemaal willen ze iets van je. Ze schreeuwen bijvoorbeeld naar je dat een bepaalde weg is afgesloten (wat helemaal niet zo is maar zo kom je tenminste langs hun winkeltje) of bieden je iets anders aan. De hele dag ben ik ‘non merci’ aan het zeggen en aan het eind van de dag ben ik al dat geschreeuw helemaal zat. We liggen dus dan ook al vroeg in ons bed wetende dat we ook vannacht weer zullen opschrikken van het gebed.

De volgende ochtend ben ik na het tweede gebed weer klaarwakker. Rond 4 uur sluip ik de trap op naar het dakterras. Over een half uurtje vertrekken we naar het vliegveld en ik wil nog even afscheid nemen van deze bijzondere stad. Na het uitchecken (waar we net zoals bij de aankomst allerlei formulieren moeten invullen) lopen we naar buiten. Als het goed is staat daar onze vooraf geboekte taxi op ons te wachten. Niet dus. Na een kwartier wachten gaan we maar opzoek naar een andere taxi. Iets verlaat komen we op het vliegveld aan, maar omdat we al online hebben ingecheckt kunnen we gelijk boarden en we haasten ons naar de gates. Daar worden we aangehouden door een douane meneer die na een vluchtige blik op onze boardingpasses nee schudt en aangeeft dat we een stempel moeten gaan halen bij de incheckbalie. De moed zakt me in de schoenen want de incheckbalies voor Eindhoven zijn al dicht. Tervergeefs gaan we alle balies langs en vragen we om een stempel, maar we weten het eigenlijk al. En als ons vliegtuig om half 7 de lucht in gaat zonder ons aan boord moeten we ons erbij neerleggen en opzoek gaan naar oplossingen. Bij de balie van Ryanair kunnen we onze vlucht omboeken word ons verteld. Dus zodoende staan we daar met ietwat paniek te wachten op het verlossende antwoord wanneer de eerst volgende vlucht naar Eindhoven is. ‘Twee dagen later’ antwoord het meisje achter de balie. Op dat moment begin ik echt ongegeneerd keihard te huilen. Ik wil zo graag terug naar onze jongens, moeten we hier nog twee dagen zitten!

Eenmaal bekomen van alle ellende op de vroege ochtend ontdekken we dat er gelukkig de avond nog een Transavia-vlucht naar Amsterdam gaat. Prima boeken die handel! € 400,- armer maar we gaan in ieder geval naar huis. Mijn schoonouders halen onze auto van Eindhoven Aiport op (zo fijn!) en daarmee is het voorlopig even opgelost. We hebben nu dus ineens nog een dag in Marrakesh. En hoewel we de hele tijd aan het twijfelen zijn over wat te doen met deze extra dag zijn we stiekem allebei wel klaar met de chaos en besluiten we gewoon bij het vliegveld te blijven. Na een hele lange dag op Marrakesh Airport kunnen we eindelijk boarden. De terugreis sluit helemaal aan bij ons avontuur want we zitten naast een mevrouw die de hele terugreis zenuwachtig heeft gezongen, in haar handen heeft geklapt en -echt ik lieg niet- een kip heeft nagedaan. Om het nog compleet te maken besluiten de vrouwen die een rij voor ons zitten om nog met elkaar op de vuist te gaan tijdens de landing. Daan en ik hadden het niet meer, dat kon er ook nog wel bij!

Deze trip was in alle opzichten onvergetelijk! Maar de stad heeft echt indruk op me gemaakt. Nog nooit was ik op een plek waar alles zo kleurrijk en met aandacht is gemaakt. Alle details, de tegeltjes, de kleuren, de planten en alle chaos op straat. Er is geen enkele stad zoals Marrakesh!

Hotel: Riad Chorfa
Fotolocatie: Beldi


Add a comment...

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

Read More
Love stories
Read More

tell me your story!

Ben je benieuwd naar mijn beschikbaarheid, heb je vragen of ben je gewoon nieuwsgierig? Stuur mij vooral een berichtje & let's meet!

submit