Romy Dermout Photography » Wedding Photography // Captures love stories

TRAVEL // IJSLAND

 

3 nachtjes en 2 dagen. Die tijd hadden we in dit prachtige land.
We huurden een campertje bij Campervan en gingen vol enthousiasme op pad.
We kwamen zaterdagavond om 20:00 (IJslandse tijd) aan, en om 21:00 reden we door de storm en windkracht 8 door het pikkedonker. We zagen geen hand voor ogen, waren moe van de reis en bij de eerste beste parkeerplaats die we tegen kwamen besloten we te stoppen en ons klaar te maken voor de nacht. Er stond zoveel wind dat ons busje heen en weer wiegde en door de ventilatoren raasde de wind zo hard dat Anouk er maar een wc-rol had ingedraaid.
Over een wc rol gesproken, zie maar eens te plassen zonder zeiknat te worden met zoveel wind! Kortom die eerste nacht was een avontuurlijk feestje maar zonder slaap.

De volgende morgen waren we vroeg wakker en gingen we in het schemer op pad. De wind was iets gaan liggen dus reden we wat relaxter. We kwamen echt langs de meest prachtige landschappen. Hoge golven, klippen en een ruige zee rechts van ons en aan onze linkerkant hoge bergen, glooiend naar beneden. Met vaak aan de voet van zo’n berg een kudde IJslanders. Over die IJslanders gesproken, die waren echt overal te vinden en we moesten ons enorm bedwingen om niet bij elke kudde te stoppen, wat een leuke dappere paardjes zijn dit.
Terwijl we verder reden werd het langzaam licht en we stopten bij de Seljalandsfoss, ietwat toeristisch maar desalniettemin echt prachtig om te zien. We wandelen wat en stapten daarna weer in voor de volgende stop: Skogafoss. Wederom een waterval maar dit keer met een mieters hoge trap om alles van bovenaf te kunnen bekijken. Het kostte wat calorieen maar het was enorm gaaf om bovenop de berg te staan, de wind door je haar te voelen en het adembenemende uitzicht in je op te nemen. Genieten!
Maar we wilden nog meer zien, dus hop weer naar beneden voor de volgende stop. Het gecrashte vliegtuig op Solheimasandur. Dit was een beetje een flop. Je kunt er nu niet meer met de auto naar toe en we moesten dus 5 km heen en weer terug wandelen. We kwamen er alleen pas achter dat het 5 km wandelen was toen we eindelijk bij het vliegtuig arriveerden (waar het wemelde van de chinezen). Hartstikke leuk om eens gezien te hebben maar mocht je weinig tijd hebben in IJsland. Sla deze deze spot dan over.

Tegen de tijd dat we terugkwamen bij onze camper was het 15:00, nog een kleine 3 uur en dan zou het weer donker worden. We besloten de geisers nog mee te pakken in het binnenland en we reden weer een stukje terug langs de zuidkust. Onderweg stopten we nog op verschillende toffe plekjes (en uiteraard bij nog meer IJslandse paarden) en we kwamen met zonsondergang bij de geisers aan. Tof om dit bijzondere fenomeen te zien, hoe prachtig blauw de geisers zijn en hoe bizar dat de natuur ervoor zorgt dat er om de 5 minuten kokend heet water uit de aarde omhoog schiet. Het was inmiddels aan het schemeren en we wilden een goede plek scoren om hopelijk het noorderlicht te kunnen zien. We vonden een prachtige vallei en stopten op een parkeerplaats iets van de weg af om ons klaar te maken voor nacht 2. Toen het eenmaal donker was kwamen we erachter dat we dichtbij twee grote kassen stonden die fel werden verlicht waardoor ook de hemel oranje kleurde, kortom geen kans om hier het noorderlicht te zien.  Maar we waren moe van alle wandelingen en we besloten te blijven staan en te gaan slapen, de volgende nacht zouden we het wel weer proberen.

De tweede dag was aangebroken. Het had die nacht gesneeuwd en we werden wakker in een winterwonderland. Weg waren de groene bergen, alles was wit! Ook deze dag gingen we weer vroeg op pad. Het plan was om naar de hotsprings te gaan bij Reykjadalur. Onderweg daarnaartoe merkten we dat de sneeuw erg plaatselijk was gevallen want al snel reden we weer door het vertrouwde groene gebergte. In het donker begonnen we aan onze klim naar de hotsprings. Het eerste stukje was zwaar maar te doen. Maar naarmate we hoger kwamen hoe meer sneeuw er op ons pad lag. We waren de eersten want er waren geen sporen in de sneeuw zodat we die konden volgen en dus moesten we goed uitkijken niet van het pad te raken en in een ravijn naar beneden te glijden. Elke keer dachten we dat we er waren, maar na de zoveelste bocht zonder resultaat begonnen we ons een beetje af te vragen of we wel goed gingen. En net toen we dachten we moeten maar omkeren zagen we in de verte een bord staan. We moesten toen nog een kleine 5 minuten hiken en daar was het dan! We waren helemaal alleen en dus besloten we gewoon lekker in ons blootje erin te springen. Dat scheelde weer natte badkleding in onze rugzakken. Het voelde hemels om daar in het warme water te liggen tussen de besneeuwde bergtoppen, even bijkomen van de hike naar boven. We konden helaas niet al te lang blijven want die middag zouden we een rit gaan maken op IJslanders dus na een half uurtje trokken we onze kleding weer aan en begonnen aan de hike naar beneden. Dat bleek een makkie vergeleken met de heenweg en al snel stonden we bij onze camper. Even tandenpoetsen in de rivier, opwarmen, wat eten in een cafeetje langs de weg en dan op naar de manege. Jammergenoeg was de manege best wel toeristisch (incl. voorbereidend filmpje over hoe je paard moest rijden) en mocht je ook niet je eigen pony opzadelen (iets wat ik zelf altijd super leuk vind om te doen). Het voelde daarom allemaal wat ‘geregeld’ en niet zo avontuurlijk. Maargoed we zaten tenminste op die leuke IJslandse paardjes en we hadden getölt (een speciale IJslander gang) door prachtig landschap. Na de rit aten we wat in een restaurantje in Grindavik (wat achteraf een erg kostbare maaltijd bleek). We besloten om langs de kust terug te rijden naar het vliegveld en op deze route een goed plekje te zoeken om het noorderlicht te spotten. We vonden echt een onwijs gaaf plekje aan zee (dit bleek later ‘Brimketill’ te zijn). Je staat dan op een klif met om je heen metershoge golven die uit het niets opdoemen en over je heen spoelen. Wat een natuurgeweld, zo tof om daar in het donker te staan en alleen het gebeuk van de golven te horen, het geraas van de wind te voelen en de lichten van de huisjes en vuurtoren in de verte te zien. We zouden daar wachten tot het echt pikkedonker was en onze ogen niet meer open konden blijven. Onze ogen bleven helaas niet zo lang meer open. Kapot waren we van de intensieve klim, wandeling en de 3 uur durende rit op de IJslanders. Dus reden we toch maar terug naar het vliegveld. We zouden die volgende dag om 06:00 vliegen dus zouden we onze camper al gewoon bij het verhuurbedrijf neerzetten zodat we die ochtend zo laat mogelijk wakker konden worden (03:40). Een beetje vreemd was het wel om te plassen naast je camper in zo’n druk gebied, er hoefde maar een auto de straat in te rijden en je zat zo in zijn koplampen te kijken. Maar we hadden geluk en konden anoniem wildplassen.

De volgende ochtend ging de wekker en om 04:00 leverden we ons fijne campertje in ( ik vergat trouwens in de haast mijn iPhone nog uit het busje mee te nemen, gelukkig was de camper meneer zo slim om de binnenkant even te controleren).
Om 06:00 stegen we op en lieten we IJsland achter ons.

Wat was dit een geweldige -kort maar krachtige- roadtrip.
IJsland is zo mooi.

We’ll meet again..

Send us a message Share onFacebook tweet totwitter Pin toPinterest

Your email is never published or shared. Required fields are marked *

*

*